Alle berichten van Wammes Witkop

Webformulier

Ooit, lang geleden, dacht ik dat de computers ons mensen zouden bevrijden van allerlei domme routineklussen. Met een beetje slim programmeren kon je werkelijk van alles bereiken en echte programmeurs waren nog veel beter dan ik, verdwaalde biologiestudent, was. Dat was de tijd dat ik programmaredacteur werd van MSX Computer Magazine – en voor wie van na die tijd is, MSX was één van de homecomputers waarop de eerste golf computeraars het allemaal geleerd heeft.

Voor de pc verscheen, lang voordat Internet in beeld kwam maakten we acht keer per jaar een blaadje dat voor zowat een derde vol stond met zogenaamde listings. Basic programma’s om zelf in te tikken. En wie dat te veel werk vond kon bij ons de cassettes bestellen met daarop die programmaatjes. Inderdaad, audiocassettes, met daarop in hoorbare tonen die listings gecodeerd. Diskettes kwamen pas later. Lees verder Webformulier

Wat de gek er voor geeft…

In mijn vorige stukkie schreef ik hoe de Microsoft helpdesk me onlangs hartstikke blij maakte, door me aan een slimme en legale route naar een ISO-image van Windows te helpen. Voor wie nog wakker moet worden: oorspronkelijk werden Operating Systems als Windows op disks – en later cd en dvd – verspreid. Een ISO is een archiefbestand, waarin alle informatie van zo’n installatiedisk wordt opgenomen, maar dan in één enkel bestand. En dat laat zich vervolgens prima gebruiken om via een USB geheugenduimpje Windows vers te installeren op een computer; de ultieme opfrisbeurt!

Meer machines

Nu heb ik meer pc’s in gebruik thuis. Dus toen ik eenmaal de weg wist naar die Windows installatie ISO’s was het hek van de dam. Ik heb vrolijk fluitend meteen alle 32- en 64-bits versies van Windows 7 en Windows 10 gedownload, onder het motto ‘beter mee dan om verlegen’. Waarna ik me bedacht dat het wel heel luxe zou zijn om die ISO’s ook allemaal op USB-duimpjes klaar te hebben liggen, zodat een krakend verse installatie op één van de experimenteer computers voortaan een fluitje van een cent zou zijn. Kortom, waar zijn de oude USB-duimpjes! Lees verder Wat de gek er voor geeft…

Goed geholpen door de helpdesk

Ik haat helpdesks. Ze hebben het aan zichzelf te wijten, met hun eeuwige scripts die er van uit gaan dat ik de kleuterschool met moeite heb doorlopen, zo te horen aan het niveau van de vragen. En afwijken van het script doen ze niet. Ze gaan ijzerenheinig door met vragen naar de bekende weg. Om meestal uiteindelijk geen oplossing te bieden, want met al mijn experimenteren zie ik regelmatig kans de zaak op onverwachte wijze in het ongerede te krijgen. Zonder hulp van de helpdesk…

Dit keer begon het er mee dat ik een echte boekenscanner wist te scoren op Marktplaats, voor een nette prijs. Zo’n ding met een verticale arm met daarin een specialistische camera en een echte boekenwip als grondplaat. Zo kunnen ook dikke boeken mooi vlak gescand worden. Maar zoiets moois voor een nette prijs betekent dat het oude hardware is. De meegeleverde driver was alleen geschikt voor 32-bits Windows en moederborden… Lees verder Goed geholpen door de helpdesk

Moderne numerologie

Wel eens gehoord van numerologie? Die pseudowetenschap waarbij de beoefenaren er stellig van overtuigd zijn dat alles maar dan ook alles uiteindelijk valt terug te leiden op getallen.

Ik citeer Wikipedia maar even: ‘Een numeroloog zoekt naar de samenhang der dingen door het getal (als versleuteld symbool van verborgen kennis) als uitgangspunt te nemen. Hiertoe tracht de numeroloog volgens een bepaald systeem van ‘coderen en decoderen’ begrippen in getallen om te zetten, om vervolgens die getallen te duiden op grond van hem bekende esoterische kennis uit bijvoorbeeld tarot, gematria, astrologie of eigen interpretaties.’ Inderdaad, gierende waanzin dus.

Cheops

Zo zal een beetje handige numeroloog de hele menselijke geschiedenis tot nog toe simpel – maar wel achteraf – kunnen voorspellen door te stoeien met de afmetingen van de Pyramide van Cheops. Want als je al die getallen – dus ook de lengte van de gang naar de Koningskamer, of het gewicht van de oorspronkelijke sarcofaag – tot je beschikking hebt kan je met wat rekentrucjes elke gewenst uitkomst berekenen. Tot en met het geboortejaar van uzelf aan toe. Of het begin van de Eerste Wereldoorlog, de Tweede Wereldoorlog en de Tachtigjarige oorlog. Onschuldig tijdverdrijf, zolang ze maar niet gaan denken ook de begindatum van de Derde Wereldoorlog te kunnen voorspellen en op grond daarvan besluiten hun kinderen die ellende te besparen en op de vooravond van die ramp gezamenlijk uit het leven te stappen. Die arme schaapjes kunnen er echt niets aan doen, dat hun ouders zo misleid waren… Lees verder Moderne numerologie

Van ISDN naar VoIP

Ik kan me het nog goed herinneren, nog geen vijfentwintig jaar terug: de introductie van ISDN in 1996. Oftewel het Integrated Services Digital Network, waarmee telefonie digitaal werd en wat POTS – Plain Old Telephone System – zou wegvagen. De grote omwenteling, van analoog naar digitaal. Voortaan konden we twee gesprekken tegelijkertijd voeren, meer telefoonnummers hebben op de vaste lijn en vooral, veel sneller internetten. Niet langer inbellen met een piepend en reutelend modem dat meteen de telefoonlijn soms uren bezet hield, maar gewoon, altijd internet en tegelijkertijd nog bellen en gebeld worden ook! En nu stopt KPN met ISDN, in september. Nu wordt ISDN weggevaagd… (Bovenstaande illustratie De kruisschakelaar, in 1970 het neusje van de zalm voor telefooncentrales, is afkomstig van wikimedia.)

Nieuw, nieuwer…

Want Voice over Internet Protocol, om VoIP eens voluit te schrijven, in nog veel universeler en digitaler, volgens KPN. Wat heet, ik heb zelfs een KPN’er aan de lijn gehad die, toen ik meldde niet blij te zijn met deze switch, me verzekerde dat KPN dit kreeg opgelegd door de overheid. Bullshit, in goed Nederlands – maar als iemand me van het tegendeel wil overtuigen, kom maar op. Lees verder Van ISDN naar VoIP

Verborgen bijkomende kosten dankzij de thuiskopie

Verborgen bijkomende kosten

Heeft u, sinds 2013, nog wel een mobiele telefoon gekocht? En was dat een smartphone? Of een simpeltje, maar wel eentje die muziek kan afspelen? Dan heeft u op dat moment minimaal € 4,70 meer betaald dan eigenlijk nodig zou zijn. Een tablet misschien ook nog? Alweer kassa, dit keer € 2,60. Net zoveel overigens als bij aanschaf van een pc, laptop of notebook. En zo’n handig kastje om digitale televisie te kunnen ontvangen en desgewenst op te nemen? Bingo: € 3,80. Zelfs de nederige USB-stick wordt met een opslag van zestig cent belast… Met dank aan Stichting de Thuiskopie.

Wie? Wat? Waar? Hoezo?

Terechte vragen. Want al lijken het kleine bedragen, het loopt wel op. Volgens het eigen jaaroverzicht 2017: Stichting de Thuiskopie incasseerde in 2017 voor haar rechthebbenden € 44,2 miljoen (2016: € 30,1 mln). Ook uit dat jaarverslag: de incasso per hoofd van de bevolking in 2015 bedroeg € 1,67. Dat jaar was de totale incasso echter aanzienlijk lager dan in 2017: 33,5 miljoen. Uit de losse pols hebben we dus in 2017 zo’n € 2,20 per Nederlander, baby’s en bejaarden meegerekend, bijgedragen. Aan Stichting de Thuiskopie inderdaad. Lees verder Verborgen bijkomende kosten dankzij de thuiskopie

Tante Pos, kom terug!

Tante Pos, kom terug!

Lang geleden was ik in de voorhoede, als het ging om communicatie. Toen onze redactie de eerste fileserver kreeg konden we niet opeens alleen bestanden delen – gedaan met al die verschillende versies op diskjes, waarbij het immer onduidelijk was welke nu de laatste zou moeten zijn – maar hadden we zelfs e-mail! Misschien een beetje overdreven, want de hele ploeg zat gezellig in één voormalig winkelpand op elkaars lip en de enige pc met toegang tot die mail die niet in die ruimte stond bevond zich op éénhoog, waar ik woonde…

Maar het was toch wel heel erg handig, mail! Geen gekrabbelde onleesbare geeltjes meer (die in de zon tot groen verkleurden, hetgeen tot discussies leidde of dat een kleurcode was) en geen losse kladjes, maar alles keurig leesbaar op het beeldscherm, op volgorde en zelfs met de mogelijkheid meer mensen tegelijkertijd dezelfde boodschap te sturen! Structuur! Overzicht! Gebruiksgemak! Nooit meer zoekraken! Enne – wat ik zelf wel heel erg fijn vond – het dwong mensen om hun vragen te formuleren, nog voordat ze hakkelend aan je bureau stonden met een onduidelijk verhaal. Ik heb geconcludeerd dat zeker de helft van de potentiële vragen zichzelf dan al wisten te beantwoorden. Heerlijk toch? Lees verder Tante Pos, kom terug!

OV-chipkaart verbeteren te duur? Dan maar niet!

Al heel wat jaren maak ik me zo nu en dan druk over de OV-chipkaart. Dat stukkie plastic dus, dat iedereen die met het openbaar vervoer wil reizen vanaf 2012 door de strot gedouwd is. Een wanproduct, waarbij bureaucraten allerlei onzinnige extra’s bedachten, zoals het vermaledijde uit- en weer inchecken als je simpelweg van de ene trein in de andere over wil stappen, alleen omdat de ook al zo succesvolle privatisering van ons treinvervoer tot meerdere treinexploitanten heeft geleid. In het spitsuur soms een heel gedrang, als iedereen op hetzelfde moment om die paaltjes van NS en bijvoorbeeld Arriva heen staat te dansen. En mocht je geen kans zien om tijdig door de meute heen te breken, en in hemelsnaam maar gewoon instappen, dat dreigen vette boetes.

Waanzin

Waanzin dus. En nergens voor nodig ook nog. Wie een beetje gezond verstand heeft kan op zijn vingers natellen dat het toch niet lastig kan zijn om, als ik bijvoorbeeld vanaf Utrecht naar Aalten trein, te concluderen dat ik dan op Arnhem Centraal van de NS op Arriva zal zijn overgestapt. De reiziger te dwingen dan fysiek eerst uit te checken en vervolgens één meter verderop weer in te checken is gewoon botte pesterij. Of nee, zelfs dat niet, het komt namelijk voor uit de angst om in heel enkele afwijkende gevallen niet tot op de vierde decimaal nauwkeurig te kunnen bepalen welk deel van de reissom aan welk bedrijf moet worden betaald. Ooit, in de ontwerpfase van dit misbaksel van een OV-chipkaart, kwam het technisch niet bijster goed onderlegde middenkader dat het systeem mocht helpen bedenken tot deze ramp voor reizigers. Want anders konden de exploitanten toch echt niet concurreren, hetgeen tot lagere prijzen had moeten leiden. Maar dat potje ga ik vandaag maar niet in roeren… Lees verder OV-chipkaart verbeteren te duur? Dan maar niet!

Mijn navel als doel…

Zonet was ’t weer eens raak – althans bijna. Ik wist het tweebenig projectiel net te ontwijken, waarbij ik een geïrriteerde brom niet wist te onderdrukken. Dat werkte blijkbaar, want opeens werd de blik losgescheurd van de smartphone. En ze keek nog boos ook! Ik had haar gestoord, haar uit haar virtuele wereld gesleurd waar ze zo te zien volledig in verdiept was. Midden in de drukke winkelstraat, in het voetgangersgebied…

Soms vermoed ik dat er een app bestaat die gebruikers in staat stelt mijn navel als doel te kiezen, anders kan ik het aantal bijna-botsingen niet verklaren. Want deze scène speelt zich met werkelijk irritante regelmaat af, mensen die, volkomen onbewust van de wereld om zich heen, druk lopen te duimen op hun telefoontje en er blind op vertrouwen dat de ander wel opzij zal stappen. Het exemplaar zojuist was blijkbaar echt op kill-mode ingesteld, want toen ik naar links uitweek deed zij dat ook en mijn poging om vervolgens rechts te passeren werd ook gepareerd. ’t Scheelde echt een haartje, anders was deze frêle juffrouw midscheeps in mijn twee meter lange en ruim over de 100 kilo zware gestalte geboord. Over het hoofd zien kan niet – zolang ze tenminste kijken. Lees verder Mijn navel als doel…

Smart Switch, schakelen op afstand

Smart Switch, schakelen op afstand

De Action had voor een prikkie niet alleen schakelaars met draadloze afstandsbediening, maar ook een Smart Switch waarmee die dingen dan ook nog eens via de smartphone te bedienen zouden zijn. Waar je ook bent, met die telefoon, gewoon via het internet. Dat moest ik zien!

Drie doosjes dus, die dag. Eentje met drie schakelaars, van het soort dat je in het stopcontact steekt en vervolgens weer een netsnoer in kan prikken met hun afstandsbediening er bij, in de aanbieding voor de kapitale som van € 7,98. Voor hetzelfde bedrag was er ook een setje van twee schakelaars, maar dan voor gebruik buitenshuis en weer met een afstandsbediening terwijl de Smart Switch, waarmee dit allemaal via de telefoon bedienbaar zou worden die week € 16,95 moest opbrengen. Lees verder Smart Switch, schakelen op afstand