Categoriearchief: Fotografie

3-Flitsen met je Canon EOS 60D, 70D, 750D en 760D

Het boek van de maand is ‘Fotograferen met de Canon EOS 60D, 70D, 750D en 760D’ van Pieter Dhaeze. Dit is het derde deel uit het hoofdstuk over Flitsen. Deel 1 vind je HIER. Deel 2 vind je HIER.

Flitsers voor je EOS

Een goede flitsfoto maken is niet eenvoudig, maar met de juiste flitser bent u al aardig op weg. Canon heeft op dit gebied een assortiment dat aansluit bij de kwaliteit van de camera’s. Alle Canon-flitsers maken gebruik van het E-TTL II-flitsalgoritme en zijn compatibel met alle recente spiegelreflexcamera’s, dus ook de EOS 60D/70D en EOS 750D/760D. We laten de belangrijkste modellen de revue passeren.

De Speedlite_270EX_II.
De Speedlite 270EX II.

Opzetflitsers
SPEEDLITE 270EX II
De jongste telg van de Speedlite-familie is de Speedlite 270EX II. Het is een erg compact flitsertje met toch een behoorlijk richtgetal en een kantelbare kop. Ideaal als u iets meer bereik en mogelijkheden wilt hebben dan met de eenvoudige opklapflitser. Ook is deze een perfecte aanvulling op camera’s als de 5/6D-serie en 1D-serie, die niet over een opklapflitser beschikken en waarbij in sommige gevallen toch een invulflits gewenst is.
Lees verder 3-Flitsen met je Canon EOS 60D, 70D, 750D en 760D

2-Flitsen met je Canon EOS 60D, 70D, 750D en 760D

Het boek van de maand is ‘Fotograferen met de Canon EOS 60D, 70D, 750D en 760D’ van Pieter Dhaeze. Dit is het tweede deel uit het hoofdstuk over Flitsen. Deel 1 vind je HIER. Deel 3 over het werken met flitsers voor je EOS lees je morgen.

Typen flitsers

Er is een veelheid aan soorten flitsers verkrijgbaar. Ze onderscheiden zich in vermogen, lichtverdeling, flitsrichting, aansturing en bediening.

Opklapflitser
Het eenvoudigste type is de opklapflitser die in een digitale SLR ingebouwd is. In de programma’s P, T, A en M kan een dergelijke flitser handmatig opgeklapt worden. De flitser is volledig geïntegreerd met het belichtingssysteem van de camera en de flitskracht wordt afgestemd op onder meer voorwerpsafstand, gevoeligheid, sluitertijd en diafragma. De gebruiker kan de flitshoeveelheid alleen beïnvloeden met behulp van de zogeheten Flitscompensatie. Het richtgetal van de flitsers varieert van 10 tot 15 bij ISO 100. Hiermee is het dus mogelijk om bij f/5,6 en ISO 100 een onderwerp op ongeveer 2 meter afstand voldoende te belichten. Gezien de positie en de kracht van een opklapflitser is deze eigenlijk alleen van echt praktisch nut als invulflits. Dus als aanvulling op bestaand licht met hoog contrast, dus in zonnige omstandigheden en in diffuse schaduwen. Wordt de opklapflitser als hoofdlichtbron gebruikt, dan is de kans groot op slagschaduwen, glanspunten, hoog contrast en ook rode ogen zijn niet uitgesloten. In dergelijke ‘donkere’ omstandigheden is de enige functie van de opklapflits dat het hoofdonderwerp belicht is, dat de autofocus heeft kunnen scherpstellen en dat door de korte sluitertijd en flitsduur beweging van de camera of het onderwerp zijn bevroren.
Lees verder 2-Flitsen met je Canon EOS 60D, 70D, 750D en 760D

Flitsen met je Canon EOS 60D, 70D, 750D en 760D

Het boek van de maand is ‘Fotograferen met de Canon EOS 60D, 70D, 750D en 760D’ van Pieter Dhaeze. De serie boeken van Pieter over Canon-spiegelreflexcamera’s is bedoeld om je een betere fotograaf te maken. De boeken behandelen de verschillende onderwerpen waar je als fotograaf mee te maken krijgt: hoe je moet belichten, hoe je omgaat met kleur en witbalans, met scherpte in je foto’s enzovoort. In elk hoofdstuk wordt het onderwerp eerst in het algemeen behandeld, waarna, als alles duidelijk is over het onderwerp (bijvoorbeeld Flitsen), er dieper wordt ingegaan over het flitsen met je Canon-camera. Je kunt hier in drie delen lezen en leren over flitsen en het flitsen met je Canon EOS 60D, 70D, 750D en 760D. (HF)

Flitsen is gemakkelijk, maar goed flitsen is niet zo eenvoudig. Want een goed geflitste foto wordt getypeerd door het feit dat het niet direct duidelijk is dat de foto geflitst is. Dus geen rode ogen, geen harde slagschaduw, geen glanspunten of hoge contrasten en een homogene belichting. Om dit met een zekere voorspelbaarheid te bereiken zijn goed gereedschap, voldoende kennis en veel ervaring vereist. Er is zeker geen standaardrecept voor de perfecte flitsfoto en door de vele variabelen is de materie dermate complex, dat er boeken vol over geschreven kunnen worden en zijn. Omdat ervaring een belangrijke rol speelt, behandelen we het onderwerp flitsen redelijk praktisch: wat is de gebruikelijke terminologie, welke type flitsers zijn er en met welke variabelen, waaronder ook accessoires, kan het resultaat gestuurd worden.

Terminologie

Een belangrijke drempel bij het gebruik van flitsers is de onbekendheid met de terminologie. Zonder hier diep op in te gaan, proberen we enkele termen te verduidelijken.

Richtgetal
Het vermogen van een flitser wordt uitgedrukt met het zogeheten richtgetal. Dit is het product van de voorwerpsafstand en het diafragmagetal bij ISO 100. Uit dit verband kan de onderstaande formule worden afgeleid, waarmee het bereik van de flitser kan worden berekend:
• (richtgetal/diafragmagetal) x wortel(ISO/100) = voorwerpsafstand (in meters)

Bereik opsteekflitser met richtgetal 40[table id=1 /]Met deze formule wordt meteen de invloed van enkele belangrijke variabelen beschreven. Hierop gaan we later wat dieper in.

Een foto is goed geflitst als het bijna niet te zien is dat er geflitst is. 1/20s, f/13, ISO 800, opklap flits.
Een foto is goed geflitst als het bijna niet te zien is dat er geflitst is.
1/20s, f/13, ISO 800, opklap flits.

Lees verder Flitsen met je Canon EOS 60D, 70D, 750D en 760D

Gezichtsherkenning in Lightroom met ‘Mensen’

Pieter Dhaeze en ik zijn altijd bezig met het aanpassen en verbeteren van Bewuster en Beter werken met Lightroom, een boek dat inmiddels aan zijn derde versie toe is. Hier alvast een voorproefje uit dit boek over Gezichtsherkenning in Lightroom met het onderdeel Mensen dat vanaf Lightroom 6 en later mogelijk is in deze applicatie.

‘Mensen’ aanzetten

Lightroom CC/6 heeft ingebouwde gezichtsherkenning. Lightroom 6 herkent in foto’s gezichten en kan na enige training de juiste naam bij een gezicht vinden. De gezichtsherkenning in Lightroom heet Mensen. Je kunt Mensen aanzetten door op de knop voor Mensen in de werkbalk te klikken of door de letter ‘o’ te toetsen.

Je kunt Mensen aanzetten door op de knop voor Mensen n de werkbalk te klikken of door de letter ‘o’ te toetsen.
Je kunt Mensen aanzetten door op de knop voor Mensen n de werkbalk te klikken of door de letter ‘o’ te toetsen.

Lees verder Gezichtsherkenning in Lightroom met ‘Mensen’

Fotografie: zoek de zoete plek van de lens

Elke lens heeft een diafragmaopening die bij een foto een betere scherpte en contrast geven dan bij andere diafragma-instellingen van deze lens. Deze plek heet in het Engels de Sweet Spot (Sweet Spot komt naar het schijnt uit de tenniswereld, waarbij de Sweet Spot van een tennisracket de plek is waarmee je de meest effectieve slagen kunt doen). Een Nederlandse term ken ik er niet voor, de zoete plek zullen we maar zeggen.

Een wijd open lens (bij het kleinste getal voor de diafragma) heeft vaak last van aberratie (kleurverschuiving) en een lens met het kleinste diafragma (het grootste diafragmagetal) heeft weer last van diffractie (verstrooiing van het licht op de randen van de diafragma), met als resultaat dat er enige mate onscherpte optreedt. Bij een goede lens hoeft dat niet perse dramatische gevolgen te hebben voor de scherpte en contrast – de lens is gewoon goed en over het geheel goed scherp, maar er zijn dus wel een aantal diafragma instellingen waarbij de lens op zijn best is en net even scherper met een beter contrast dan bij die andere instellingen: de Sweet Spot van de lens.
Het is handig om te weten wat die sweet spot van je lens is. Er zijn wel wat vuistregels voor te geven. Bijvoorbeeld twee stops kleiner dan wijd open zou een sweet spot kunnen zijn, f/8 is ook een veilige keuze. Wil je echt zeker weten wat de sweet spot(s) zijn van een specifieke lens, dan moet je een reeks foto’s maken met de verschillende diafragma-instellingen van die lens.
Lees verder Fotografie: zoek de zoete plek van de lens

Fotograferen met de Canon EOS 60D, 70D, 750D en 760D

September 2015: Fotograferen met de Canon EOS 60D, 70D, 750D en 760D

BenBCanonElke maand besteden we speciale aandacht een een nieuw boek uit het fonds van Van Duuren Media. Het boek van de maand september is Fotograferen met de Canon EOS 60D, 70D, 750D en 760D van Pieter Dhaeze. Op het blog zullen we wat delen uit het boek voorpubliceren en er komt een interview met Pieter over dit boek, camera’s en fotografie.

De Canon EOS 60D/70D en de EOS 750D/760D heb je niet gekocht om in de volautomaat foto’s mee te nemen. Nee, een Canon-camera laat zijn kwaliteiten pas echt goed zien op het moment dat je het heft zelf in handen neemt en volledige controle hebt over zaken als sluitertijd, diafragma en gevoeligheid, maar ook over bijvoorbeeld scherpstelpunt en witbalans. In dit boek leer je – naast de algemene basis van fotografie – de specifieke mogelijkheden, bediening en prestaties van de Canon EOS 60D/70D en EOS 750/760D ten volle te benutten.
Meer informatie over het boek vind je HIER.

Met de LG G4-smartphone schieten in RAW

Toen Google het bij Android Lollipop mogelijk maakte dat de camera van een mobiele telefoon in RAW kon fotograferen leek me dat een mooie uitbreiding voor het camera arsenaal. Tenslotte heb je je telefoon altijd bij je en de beste camera is de camera die je bij je hebt. En als die camera in RAW kan fotograferen dan kun je later een foto in Lightroom of Adobe Camera RAW een foto in RAW veel beter aanpassen dan een kant-en-klare JPEG.

Dus kocht ik bij mijn abonnement dat aan vernieuwing toe was een Samsung Galaxy Note 4, met het idee dat, als er Lollipop op ging draaien, ik ook de mogelijkheid zou krijgen om in RAW te fotograferen. Nou nee, niet dus. Met de 16 megapixel camera in mijn Galaxy Note 4 kan ik alleen JPEG’s schieten. Het ziet er ook niet naar uit dat dat gaat veranderen. Koop maar een nieuw mobieltje. Likkebaardend keek ik daarom naar de LG G4, een mobiele telefoon die wel in RAW kan fotograferen. Ik mocht hem van LG een tijdje testen.
lg-g4

Volledig handmatig

De camera die in de LG G4 zit is een van de beste camera’s die je op dit moment in een mobiele telefoon kunt vinden: 16 megapixels, een snelle f/1.8-lens, beeldstabilisatie en – als je dat wilt – volledig handmatig in te stellen en je kunt je foto opslaan als RAW-bestand.
Je hebt drie verschillende manieren om er mee te fotograferen: Eenvoudig, Basis en Handmatig. Bij Eenvoudig kun je niets instellen alleen maar foto’s maken en bepaalt de software het resultaat. Bij Basis kun je bijvoorbeeld de flits aan- en uitzetten, het zijn de standaardbasisinstellingen, die je bij een camera op een mobieltje gewend bent.

De interface van de handmatig te bedienen camera, met links de keuze voor RAW/JPG.
De interface van de handmatig te bedienen camera, met links de keuze voor RAW/JPG.

Bij Handmatig kun je alles instellen wat je fotografenhartje begeert: witbalans, sluitertijd, vastzetten van de scherpstelling, onder- en overbelichting, er is een piepklein histogrammetje (mag best wat groter LG!) en je kunt kiezen voor het opslaan van je foto als DNG-bestand, als RAW dus.
Prachtige mogelijkheden allemaal, maar betalen deze mogelijkheden zich uit in mooiere foto’s, of zijn de JPEG’s die de camera zelf genereert ook prachtig?
Lees verder Met de LG G4-smartphone schieten in RAW

Fotobubbel: Spherevol fotograferen

Dankzij slimme mobieltjes en tablets is het wel heel simpel om allerlei fotografische kunstjes uit te halen. Maak bijvoorbeeld eens een fotobubbel en herbeleef je vakantie op een bijzondere ‘onderdompelende’ manier!

Gewone foto’s kennen we allemaal wel en ook aan prachtig brede panorama’s zijn we aardig gewend. Vrijwel elke zichzelf respecterende digitale compactcamera beschikt over een panorama-modus waarbij de afzonderlijke foto’s ‘onboard’ naadloos aan elkaar worden geplakt. Ook smartphones beheersen dit trucje, waarbij de ingebouwde gyroscoop zorgt voor een nog beter eindresultaat. Diezelfde gyroscoop – een hulpmiddel voor het bepalen van de positie in X, Y en Z-richting – maakt het ook mogelijk een zogeheten fotobubbel te maken. Dat gaat een flinke stap verder dan een panorama: in plaats van een ‘rondom-foto’ leg je hier echt alles vast. Dus ook de lucht en de grond, als je niet goed oppast staan zelfs je voeten op de foto!

Maken

panorama_360Om een dergelijke bubbel te maken is een speciale foto-app nodig. We beginnen met iOS, hiervoor is al heel lang een prachtig edoch wellicht niet heel bekend exemplaar beschikbaar: 360. Na installeren van deze app heb je de beschikking over zowel een bijzondere fotocamera als een al even bijzondere viewer. Het maken van de fotobubbel is uiteindelijk verrassend eenvoudig. Zorg ten eerste dat je op een mooie plek staat waar ook echt van alles rondom je te zien is. Denk aan het centrum van een stad met veel hoge gebouwen, een open plek in het bos, het strand en ga zo maar door.
Lees verder Fotobubbel: Spherevol fotograferen

Snel een blauw oog wegwerken in Photoshop

Hoe het me heeft kunnen ontgaan tijdens het interviewen van Erwin Olij weet ik niet, maar pas bij het maken van de foto’s, de portretten van Erwin, staarde zijn blauw-geslagen oog me onverbiddelijk in de zoeker. Voor een portret dat bij het interview moesten komen en later ook nog ter promotie zou worden gebruikt, was het wel een érg blauw oog, zwart eigenlijk bijna. Dat kon zo niet.

Toen ik de foto’s in Lightroom bekeek staarde het oog me nog nadrukkelijker aan en ik schreef Erwin dat ik het in Photoshop een beetje zou proberen te verzachten. Erwin zat er niet mee: Tja dat blauwe oog, dat heb je als je aan karate/jiu jitsu/kickboxen en MMA doet. Ik ben gisteravond door mijn karatezoon keihard geraakt 😉.

Lees verder Snel een blauw oog wegwerken in Photoshop

Fotografie: Moet alles scherp? Gebruik de hyperfocale afstand!

Bij het maken van landschapsfoto’s is het vaak de bedoeling om de foto van voor tot aan de einder scherp te hebben. Alles moet scherp zijn, geen vage, onscherpe struiken vooraan, geen onscherpe bomen aan de horizon, nee: alles scherp. Kortom: je moet hierbij een betere en complete controle over de scherptediepte hebben.

Om die betere controle over de scherptediepte te hebben dien je je bewust te zijn van het begrip ‘hyperfocale afstand’. Kort door de bocht gezegd is die hyperfocale afstand het punt waarop je scherp moet stellen, om bij een bepaald gekozen diafragma voor en achter dat scherpstelpunt de grootst mogelijke scherpte te krijgen, veelal helemaal tot aan de horizon.
Maar waar bevindt dat hyperfocale punt zich dan wel precies? Laten we even uitgaan van de manier waarop bij een landschap meestal wordt scherpgesteld: op oneindig. Het hyperfocale punt ligt echter niet op oneindig, dat ligt ervoor. De eigenschap van het hyperfocale punt is dat de scherpte zowel voor als achter dat punt ligt, 1/3 van de scherptediepte bevindt zich voor het hyperfocale punt, 2/3 bevindt zich achter het hyperfocale punt of – afhankelijk van het gekozen diafragma – strekt zich uit tot oneindig. Als de scherptediepte voor het gekozen hyperfocale punt zich net tot aan oneindig uitstrekt, heb je de grootst mogelijke scherptediepte.

Op oudere lenzen kun je zien hoe de scherptediepte bij een bepaalde brandpuntsafstand is verdeeld.  Hier bij f11 van iets minder dan 2 meter tot aan oneindig.
Op oudere lenzen kun je zien hoe de scherptediepte bij een bepaalde brandpuntsafstand is verdeeld. Hier bij f11 van iets minder dan 2 meter tot aan oneindig.

Met oudere lenzen kon je handmatig de juiste instelling kiezen omdat er op de lens zelf werd aangegeven hoe groot de scherptediepte bij een bepaalde diafragma-instelling was. Je kon handmatig de scherpstelring verdraaien en dan het teken voor oneindig naar het gekozen diafragma draaien, aan de linkerkant van de scherptediepteschaal, en dan zag je vanzelf waar de scherptediepte begon. Bij moderne (zoom)lenzen staat die schaalverdeling er veelal niet meer op. Dus zul je zelf moeten bepalen waar dat prachtige hyperfocale punt zich bevindt.
Lees verder Fotografie: Moet alles scherp? Gebruik de hyperfocale afstand!