Categoriearchief: Tips & Trucs

Veilig foto’s van je mobiele apparaat wissen met Google Foto’s

We schreven al eerder enthousiast over Google Foto’s (Google Photos). Die blogposts vind je HIER en HIER. Google blijft verder ontwikkelen aan de app, zowel voor iOS en Android.

Een nieuwe mogelijkheid van Foto’s is dat je de foto’s die Google al naar zijn cloud heeft getransporteerd, door de app van je mobiele apparaat kunt laten verwijderen. Dat kan heel erg nuttig zijn. Door alle foto’s en video’s die je zo makkelijk met mobiele apparaten kunt maken, loopt de opslagruimte van je mobieltje nogal snel vol. En eenmaal vol valt er geen foto meer te schieten.

Je kiest voor Instellingen (links) en vervolgens voor 'Opslagruimte op apparaat vrijmaken' (rechts) om de reeds gesynchroniseerde foto's op je apparaat te wissen.
Je kiest voor Instellingen (links) en vervolgens voor ‘Opslagruimte op apparaat vrijmaken’ (rechts) om de reeds gesynchroniseerde foto’s op je apparaat te wissen.

Als je je foto’s van je mobiele apparaat wilt wissen – ze zijn toch veilig opgeslagen bij Google – ga je naar de Instellingen van de Google Foto’s-app en daar kies je voor Opslagruimte op apparaat vrijmaken. De foto’s die Foto’s al gesynchroniseerd heeft en bij Google zijn gestald, worden vervolgens van je apparaat verwijderd.

Kleurmanagement? Eerst maar een beetje theorie!

9789059406353 (1)Als je met kleurmanagement aan het werk wilt, ontkom je er niet aan om een beetje kleurtheorie tot je te nemen. Een beetje, want je hoeft niet af te studeren op kleurtheorie. Er zijn heel veel handelingen die de computer en kleurmanagement je uit handen kunnen nemen, maar het is noodzakelijk dat je weet wat een kleurmodel is, wat een kleurruimte is, wat kleurbereik of kleurtemperatuur is. Dit is deel een van een drietal blogposts over kleurtheorie en kleurmanagement. Het is afkomstig uit het boek Kleurmanagement, betrouwbare kleuren van invoer tot uitvoer. Het tweede deel dat de verschillende kleurruimten sRGB, AdobeRGB en ProPhoto RGB behandelt, vind je HIER, het derde deel over o.a. apparaatafhankelijke kleur vind je HIER.

Kleur… Wat is dat eigenlijk?

We kijken naar een voorwerp en we zien dat het voorwerp een bepaalde kleur heeft: een rode auto, een groene krop sla. Als het donker is, zien we geen kleur: om kleur te kunnen zien, is er dus licht nodig. Een voorwerp absorbeert een bepaald deel van het licht wat er op valt, en kaatst het niet geabsorbeerde licht terug. Wat we met onze ogen zien, is het teruggekaatste licht van die auto, van die krop sla. Er zijn dus drie onderdelen nodig om kleur te zien: licht, een voorwerp en onze ogen om dat teruggekaatste licht van dat voorwerp te kunnen waarnemen.
Licht bestaat uit allerlei soorten golven en van die verschillende soorten golven kunnen wij – de mens – slechts een beperkt spectrum zien. Infrarood licht kunnen wij met onze ogen niet zien, net als ultraviolet licht. Wat tussen die twee golflengten inzit is voor ons het zichtbare spectrum van het licht. Rood heeft een andere golflengte dan groen of violet. Wit licht bevat gelijke hoeveelheden van de verschillende golflengten uit het zichtbare spectrum.
Lees verder Kleurmanagement? Eerst maar een beetje theorie!

Mooie afdrukken? Laat de printerdriver het maar opknappen!

Kleur, drukken in kleur, printen in kleur, kleurmanagement, je kunt er flinke bomen over opzetten, over discussiëren en zelfs ruzie maken. Wat is de beste manier om je foto’s te reproduceren? Eigenlijk moet je dan eerst weten waarop je die foto’s wilt reproduceren.

Bij drukwerk hoef je eigenlijk niet te discussiëren: kleurmanagement in een workflow die uiteindelijk op een drukpers uitkomt is gestandaardiseerd. Je hebt de verschillende ISO-standaarden (ISO-12647 en dergelijke) om van je RGB-foto een CMYK-foto te maken en als jij je beeldscherm goed hebt afgeregeld en je drukker zich ook aan de ISO-standaarden houdt, dan is het resultaat van de foto in het drukwerk voorspelbaar. En dat is uiteindelijk de bedoeling van kleurmanagement. Als een drukker zich aan die standaarden houdt, dan krijg je op verschillende persen vergelijkbare resultaten, of je dat drukwerk nu in Frankrijk, Spanje of Nederland laat produceren.

Printer manages color

Voor het afdrukken van een foto op een fotoprinter ligt dat iets anders. De ene printer heeft 6 verschillende inktkleuren, de ander misschien wel acht, een ander misschien vier. Het kleurbereik van de ene printer – de hoeveelheid kleuren die een printer kan afdrukken – kan daardoor verschillen met dat van een andere printer. De moderne foto-printers kunnen veelal een enorm groot kleurbereik aan en je kunt er fantastische prints op maken.
Lees verder Mooie afdrukken? Laat de printerdriver het maar opknappen!

Speciale fototechnieken: werken met een polarisatiefilter (2)

speciale-fototechniekenSteeds meer fotografen zien de toegevoegde waarde van een panorama, een HDR-beeld of een foto gemaakt met een speciaal filter. In het boek ‘Speciale fototechnieken’ neemt fotograaf Jeroen Jazet je mee langs een aantal speciale fototechnieken die hij in de dagelijkse praktijk gebruikt. Aan de orde komen: 360º panoramafotografie, Virtuele tours, Speciale filters, Light painting, Lensflare en HDR-fotografie.
De komende weken kun je een paar voorproefjes uit het boek lezen, waarbij de focus ligt op Speciale filters. Dit is het tweede deel over het gebruik van een polarisatiefilter. Deel 1 vind je HIER. (H.F.)

In het eerste deel zagen we het effect van een polarisatiefilter op een blauwe lucht, maar ook andere objecten met kleur zullen een hogere verzadiging bereiken op het moment dat u ze fotografeert door een polarisatiefilter. Ook hier komt dat weer omdat de reflecties in de atmosfeer voor het object worden weg gefilterd. De kleur van laten we zeggen een boomblaadje komt daardoor meer verzadigd door op de sensor.

Zonnebril
Sommige zonnebrillen, bijvoorbeeld van Polaroid, zijn eigenlijk twee polarisatiefilters met een montuur erom. Deze filters zijn dusdanig in een hoek gedraaid, zodat ze veel ongewenste reflecties wegnemen. Als u uw hoofd kantelt, worden weer andere reflecties weg gefilterd. Het resultaat is een meer verzadigd beeld met meer kleur.

Een polarisatiefilter met polariserend effect. Meestal staan deze brillen zo gedraaid, dat de reflectie optimaal is weg gefilterd.
Een polarisatiefilter met polariserend effect. Meestal staan deze brillen zo gedraaid, dat de reflectie optimaal is weg gefilterd.

Reflecterende oppervlakten polariseren
In tegenstelling tot luchten is de hoek ten opzichte van de zon bij reflecterende objecten niet belangrijk. Draai het filter tot u de reflectie in het object ziet verdwijnen. Het filter werkt vooral bij objecten die het licht deels reflecteren en deels absorberen. Een spiegel reflecteert alles, dus die reflectie kunt u moeilijk weg filteren. Een muur absorbeert alles, dus dat wordt ook moeilijk. Maar een wateroppervlak absorbeert deels (het licht verdwijnt onderwater) en reflecteert deels. Dan werkt een polarisatiefilter het best.
Lees verder Speciale fototechnieken: werken met een polarisatiefilter (2)

Cortana? Waar ben je nou?

Je kunt nog zo hard Cortana, waar ben je nou? tegen je pc roepen tot je een ons weegt. Ze komt niet. Het spraakhulpje – je digitale assistente op je pc of mobiele telefoon, die je voor van alles om hulp kunt vragen – is er niet in Nederland en in het Nederlands, net als in heel veel andere landen. Juffrouw Cortana is wel beschikbaar in het Chinees, Engels, Frans, Italiaans, Duits en Spaans, maar niet in het Nederlands. Toch, als je dat wilt, kun je haar al wel gebruiken.

Is je Engels, Duits, Frans of Italiaans een beetje goed? Of je Chinees? Als je een van deze talen goed spreekt, dan kun je in die talen Cortana aanspreken. Je hoeft alleen wat taalinstellingen aan te passen en je kunt tegen haar praten, haar vragen stellen en opdrachten geven.
Lees verder Cortana? Waar ben je nou?

Bas de Meijer: ‘Niet alles hoeft gestoken scherp. Als alles scherp is, is de foto gewoon saai’

Voor het boek ‘Tips en Trucs voor de digitale spiegelreflexcamera’ interviewde ik vier verschillende fotografen, ieder met zijn eigen specialiteit. Dit interview – uit 2009 – is met Bas de Meijer, over zijn specialiteit straatfotografie.

Bovenstaande foto is een zelfportret geschoten met een analoge Rolleiflex. ©Bas de Meijer.

Bas de Meijer – alias Rood Petje, vanwege zijn rode petje wat hij bijna altijd op heeft – fotografeert al vanaf zijn vroege jeugd. Hij is van oorsprong ingenieur, hij studeerde autotechniek op de HTS, maar ging later van zijn hobby zijn beroep maken. Naast zijn fotowerk schrijft hij over fotografie voor fototijdschriften als P/f en Digitales. Hij fotografeert graag op straat.

Hoe ben je begonnen?
‘Ik kwam erachter dat ik reportagewerk wel erg leuk vond, ik leverde wat foto’s voor een huis-aan-huiskrant, en zo is het gekomen. Ik ben bij een krant gaan werken en een tijdlang deed ik het erbij naast ander werk. Alles nog gewoon in de doka, in zwart-wit. Snel je filmpje ontwikkelen, snel in de doka afdrukken en ze dan naar de krant brengen, een mooie tijd. Later ben ik kleurennegatief gaan schieten, die ik dan scande en dan leverde ik zo digitaal. In 2003 ben ik digitaal gaan schieten, en stapte ik over van Nikon naar Canon. Sindsdien is het gegroeid en maak ik heel veel portretten, reportages en doe ik veel straatfotografie. Ik fotografeer ook voor Straatnieuws, de daklozenkrant in Utrecht, waar ik elke maand een foto lever. En ik ben ook gaan schrijven over fotografie voor Foto en later voor P/f en Digitales. Ik werk freelance: als fotograaf ben je bijna altijd freelancer, werken in loondienst is zeldzaam. Vroeger had je dat wel bij kranten, maar dat was vroeger…’
Lees verder Bas de Meijer: ‘Niet alles hoeft gestoken scherp. Als alles scherp is, is de foto gewoon saai’

Een panorama samenvoegen in Lightroom CC/6

In Lightroom 1 tot en met 5 was je aangewezen op Photoshop als je vanuit Lightroom een panorama wilde samenstellen. Daartoe koos je door rechtsklikken op een van de geselecteerde foto’s in het pop-up-menu de opdracht ‘Bewerken in’ en vervolgens de optie ‘Samenvoegen tot panorama in Photoshop’. Daarna ging Photoshop ermee aan het werk. Vanaf Lightroom CC/6 kun je binnen Lightroom zelf een panorama samenvoegen. De ‘oude’ methode via Photoshop bestaat overigens ook nog steeds.
Dit is deel twee over het maken van panorama’s. Deel 1, over het schieten van de foto’s voor een panorama, vind je HIER.

Het samenstellen van een panorama is heel eenvoudig. Je selecteert de foto’s die gezamenlijk het panorama moeten vormen. Vanuit het menu Foto kies je voor Panorama uit het onderdeel Foto samenvoegen.Je kunt ook rechtsklikken op een van de geselecteerde foto’s waarna je in het pop-up-menu bij Foto samenvoegen kiest voor Panorama.

Als er een reeks foto’s in de Bibliotheek zijn geselecteerd kun je met rechtsklik vanaf een van die foto’s het pop-up-menu oproepen en daar bij Foto’s samenvoegen kiezen voor Panorama.
Als er een reeks foto’s in de Bibliotheek zijn geselecteerd kun je met rechtsklik vanaf een van die foto’s het pop-up-menu oproepen en daar bij Foto’s samenvoegen kiezen voor Panorama.

Lees verder Een panorama samenvoegen in Lightroom CC/6

Een panorama schieten met je spiegelreflex

Met je mobieltje schiet je, dankzij de software van dat mobieltje, heel eenvoudig en snel een panorama. Dat levert vaak leuke resultaten op, maar regelmatig ook teleurstelling over het uiteindelijke panorama. Overgangen tussen de verschillende foto’s zien er niet mooi uit of mensen zijn doormidden gehakt. Niet mooi. Met je spiegelreflex en een beetje nadenken kun je prachtige panorama’s schieten en Lightroom of Photoshop zetten die wel voor je in elkaar.

Het panorama schieten

Er wordt onnodig moeilijk gedaan over het schieten van panorama’s met een spiegelreflexcamera. Je zou bijvoorbeeld vanaf een statief moeten schieten, liefst met daarop ook nog een panoramakop. De scène moet zo gelijkmatig mogelijk verlicht zijn. Je zou niet moeten schieten bij snel veranderende weersomstandigheden en handmatig moeten belichten, in de M-stand dus. Als je dat soort adviezen leest, dan bedenk je je wel twee keer voordat je gaat beginnen aan het schieten van een panorama (of je grijpt toch maar weer naar je mobieltje). Zo ingewikkeld is het schieten van een panorama echter niet. Een paar adviezen:
• De camera moet op het zelfde punt, in de verte scherpgesteld blijven. Als je dat niet doet, dan krijgt de software waarmee je het panorama in elkaar steekt het moeilijk. Het is bovendien lelijk die verschillende scherptediepten. Je moet voorkomen dat de camera tijdens de serie foto’s opnieuw gaat scherpstellen. De meeste camera’s hebben een knop waarmee je de scherpstelling kunt vastzetten. Zoek in de handleiding op waar die knop zit. Stel scherp, druk die knop in en houd die ingedrukt als je de serie panoramafoto’s maakt.
Lees verder Een panorama schieten met je spiegelreflex

Fotografie: zoek de zoete plek van de lens

Elke lens heeft een diafragmaopening die bij een foto een betere scherpte en contrast geven dan bij andere diafragma-instellingen van deze lens. Deze plek heet in het Engels de Sweet Spot (Sweet Spot komt naar het schijnt uit de tenniswereld, waarbij de Sweet Spot van een tennisracket de plek is waarmee je de meest effectieve slagen kunt doen). Een Nederlandse term ken ik er niet voor, de zoete plek zullen we maar zeggen.

Een wijd open lens (bij het kleinste getal voor de diafragma) heeft vaak last van aberratie (kleurverschuiving) en een lens met het kleinste diafragma (het grootste diafragmagetal) heeft weer last van diffractie (verstrooiing van het licht op de randen van de diafragma), met als resultaat dat er enige mate onscherpte optreedt. Bij een goede lens hoeft dat niet perse dramatische gevolgen te hebben voor de scherpte en contrast – de lens is gewoon goed en over het geheel goed scherp, maar er zijn dus wel een aantal diafragma instellingen waarbij de lens op zijn best is en net even scherper met een beter contrast dan bij die andere instellingen: de Sweet Spot van de lens.
Het is handig om te weten wat die sweet spot van je lens is. Er zijn wel wat vuistregels voor te geven. Bijvoorbeeld twee stops kleiner dan wijd open zou een sweet spot kunnen zijn, f/8 is ook een veilige keuze. Wil je echt zeker weten wat de sweet spot(s) zijn van een specifieke lens, dan moet je een reeks foto’s maken met de verschillende diafragma-instellingen van die lens.
Lees verder Fotografie: zoek de zoete plek van de lens

Adobe Illustrator en Bitmap Fonts. Deel 2

In dit tweede deel (zie HIER voor deel 1) gebruiken we Pixels als Picture Elements, de onderdelen waar de afbeelding uit is opgebouwd. Die onderdelen hoeven niet vierkant te zijn of dezelfde kleur te hebben, maar kunnen qua vorm en kleur variëren. We gaan de lettervorm opdelen in kleine rechthoeken, die we vervolgens kunnen manipuleren door middel van scripts.

We gebruiken dit keer niet de Afbeeldingen Overtrekken-optie, maar de optie Objectmozaïek maken…
• Maak net zoals in het eerste deel een Bitmap van je tekst door middel van het Rasteren effect.
• Kies voor Object > Vormgeving uitbreiden om er een afbeelding van te maken.
• Zet Slimme Hulplijnen (Cmd/Ctrl U) aan.
• Trek een rechthoek vanuit de linker bovenhoek over de afbeelding. Zorg ervoor dat hij precies even groot is. Geef hem geen vulling, maar wel een lijn, 0,5 pt is voldoende.

01_Rechthoek

Lees verder Adobe Illustrator en Bitmap Fonts. Deel 2