De sterren van de hemel fotograferen met een Nexus 6P

Net als het alchemisten nooit gelukt is om lood te veranderen in goud, lukt het de fabrikanten van smartphone het niet om foto’s in het halfduister of nog duisterder van storende ruis te ontdoen. Toegegeven, de cameraatjes in die smartphones worden steeds beter, maar als het licht slechter wordt, worstelen de cameraatjes met het licht om er nog iets aanvaardbaars van te maken. De computational photography, de software die de camera’s aanstuurt komt hierbij te hulp. Een onderzoeker bij Google laat zien dat je in het donker hele mooie foto’s kunt maken. Niet eens met de Google’s vlaggenschiptelefoon de Pixel, maar met de generatie daarvoor: de Nexus 6P. Op het Google researchblog legt Florian Kainz, een software engineer bij Google, uit hoe hij dat voor elkaar kreeg.

Computational photography werkt met algoritmes die helpen om betere foto’s te maken, vooral met smartphones of andere camera’s met kleine sensors. Florian Kainz is een onderzoeker bij Gcam, een groep bij Google die zich bezighoudt met die computational photography. Gcam is bijvoorbeeld verantwoordelijk voor de software van de camera in de Google Pixel-telefoon. Nadat Kainz met zijn spiegelreflex een hele mooie nachtopname had gemaakt van de Golden Gate Bridge en de skyline van San Francisco werd hij door zijn collega’s bij Gcam uitgedaagd om dat ook eens met zijn smartphonecamera te doen. Hij vroeg zich af of zoiets mogelijk was.

De foto die Florian Kainz maakte met zijn spiegelreflexcamera.

Uitdaging

Het is hem gelukt. Hij schreef een eenvoudige camera-app, waarbij hij handmatig sluitertijd, ISO en scherpstelling kon instellen. Door het combineren van 32 of meer opnames met belichtingstijden van 2 of 4 seconden, lukte het hem om schitterende nachtopnames te maken. Hij begon met een nachtopname van een door de maan beschenen vuurtoren. Toen dat goed was gelukt, wilde hij weten of het hem ook zou lukken om sterren vast te leggen. Het probleem met die sterren bij 32 opnames van elk 4 seconden belichtingstijd is dat de sterren aan het nachtelijke zwerk langs de hemel bewegen doordat de aarde draait. Daardoor ontstaan er, als je de foto’s combineert, kleine sterrenstreepjes. Dat wilde hij niet, hij wilde sterren zoals je ze met het blote oog ziet. Hij combineerde de foto’s weer, en voegde ze zo samen dat de sterrenpuntjes op elkaar lagen. Daardoor was de hemel wel mooi, maar de onderwerpen op de grond werden wazig. Door die foto weer te combineren met een scherpe versie van de onderwerpen op de grond ontstond wederom een prachtige opname. Lees er alles over in het artikel dat Kainz schreef op het Google Research-blog. Meer foto’s van dit experiment zijn te zien in een Google Photos-album.

De foto die hij maakte met zijn smartphone, de Nexus 6P.

Moeten we nu onze spiegelreflexen maar aan de wilgen hangen? Dat niet, of in ieder geval nu nog niet. Maar dat er door die computational photography steeds meer kan met die kleine kameraatjes in onze smartphones maakt dit experiment wel duidelijk.

Een gedachte over “De sterren van de hemel fotograferen met een Nexus 6P”

  1. Interessante ontwikkelingen op het gebied van software. Overigens kun je ruis van de sensor ook – weliswaar beperkt – verminderen met correcties in Lab en LCh. Afhankelijk van de soort ruis kun je met bv toonweergavecorrecties in L goede resultaten bereiken, maar dat terzijde. Bij dit soort experimenten is de stabiliteit van het statief heel belangrijk want een kleine afwijking resulteert – bij het lage cameragewicht – in forse afwijkingen. De camera elektronisch bedienen en niet fysiek levert ook hier voordelen op.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.