Beter fotograferen met een Colorchecker Passport

De herfst – en zeker deze warme herfst vol zon – nodigt uit om erop uit te gaan met je camera. Mooie warme herfsttinten in het vroege ochtendlicht, daar was het mij om te doen. De resultaten waren warm, maar eigenlijk een beetje té warm. Wat deed ik fout? Ik besloot mijn Colorchecker Passport van X-Rite mee te nemen om de kleuren beter te kunnen sturen. Opzoek naar de waarheid was ik niet, wel naar mooie foto’s.

Een eigen profiel met de Colorchecker Passport

Met de Colorchecker Passport kun je een profiel van je eigen camera maken. Je maakt een foto van een GretagMacbeth-kaart met allerlei kleur- en grijswaardenstalen. De software van X-Rite interpreteert de stalen en maakt aan de hand daarvan een profiel voor jouw eigen camera. Dat profiel geeft aan hoe de sensor van jouw camera reageert bij een specifiek soort licht. Dat kan daglicht zijn of tungstenlicht of licht van straatlantaarns enzovoort. Volgens de Digital Dog (Andrew Rodney, een kleurmanagementspecialist) heb je voor 90% van de gevallen slecht één eigen profiel nodig. Voor daglicht, of dat nou ochtend- of middaglicht is, of licht aan het eind van de dag is maak je één profiel. Voor moeilijk licht, met rare lampen, kun je een apart profiel maken. Hij legt het in DEZE video heel duidelijk uit.

De Adobe-profielen in Lightroom

Allereerst maakte ik dus een profiel voor mijn Fuji X-T2. Ik schoot tijdens mijn ochtendwandeling in Artis een foto van de GretagMacBeth-kaart, onderdeel van de ColorChecker Passport. Misschien zeg je nu: in de nieuwe Lightroom en ACR zitten toch allerlei handige en mooie nieuwe profielen… Waarom heb je dan nog een eigen profiel nodig? Dat is waar, Adobe is in flink bezig geweest met nieuwe en betere profielen. Toch voldeed er niet een, vind ik. Het Adobe Landschap-profiel maakt een beetje overdreven omzetting. Adobe Kleur idem. Te veel contrast, te hard en als ik meer verzadiging wil zet ik die zelf wel aan.

Zonsopgang

Het linkerdeel van de foto heeft het Adobe Landschap-profiel, het rechterdeel het zelfgemaakte cameraprofiel.

De omzettingen die ik van mijn Fuji X-T2 RAW-bestanden met het eigen profiel maakte, vond ik helemaal niet verkeerd. De zonsopgang die ik een paar weken geleden schoot knapte er zelfs flink van op. De omzetting met het Adobe Landschap-profiel gaf aan de bovenkant een gele zweem, die ik me van de roze zonsopgang niet herinnerde. Mijn eigen profiel hield het op strak roze. Ik probeerde nog wat meer foto’s uit die zonsopgangsessie en eigenlijk knapten ze er allemaal van op. Eerste experiment geslaagd. Over mijn Artis-herfstfoto’s bleef ik toch nog ontevreden. Het probleem was de witbalans, die kreeg ik niet goed.

Witbalans

Het linkerdeel van de foto heeft de witbalans zoals de camera die zag. In het rechterdeel is de witbalans op neutraal gezet.

Die ColorChecker Passport heeft meer mogelijkheden dan alleen de GretagMacBeth-kaart voor het maken van profielen. Je kunt er bijvoorbeeld ook witbalans mee ‘prikken’. Er is een grijskaart die je kunt fotograferen tijdens een fotosessie. Op de GretagMacbeth-kaart zit een stripje grijswaarden waarvan je het op-een-na lichtste vakje kunt gebruiken voor de witbalans. In Lightroom kies je dan voor de Witbalansprikker ( typ ‘W’ in de module Ontwikkelen) en klik je op dat vakje. Wat neutraal grijs in de foto moet worden is dan neutraal. Toch hielp dat niet, de foto’s werden veel te warm. De witbalans die de camera zelf gekozen had vond ik te blauwig, het ‘neutraal’ maken van door het prikken van de witbalans resulteerde in een veel te warme foto.

Kouder en warmer maken met de Colorchecker Passport

Subtiele verschillen. Links de – mijns inziens – te warme witbalans, rechts de witbalans die kouder is gezet met behulp van de Colorchecker Passport. Let vooral op het groen onderaan.

Je kunt natuurlijk zelf gaan schuiven aan Temperatuur en Kleurtint bij de Witbalans in Lightroom, maar dat geschuif maakt je alleen maar meer onzeker. Het resultaat waar ik naar opzoek was zat ergens tussen de camera-witbalans en de neutrale witbalans in. Ook daar heeft de Colorchecker Passport een oplossing voor. Er is naast de GretagMacBeth-kaart en de grijskaart nog een derde kaart. Daarmee kun je de witbalans van landschappen en portretten kouder en warmer zetten. Je hebt twee keer 5 vakjes oplopend van koud naar warm. Ik prikte voor het landschap op het eerste ‘koude’ vakje en synchroniseerde de witbalans. Beter, vond ik.

Het is tijd om wat meer met die Colorchecker te experimenteren. Hij is klein, je kunt hem altijd bij je hebben en kost iets minder dan negen tientjes. Je kunt in één keer de twee verschillende kleurenkaarten samen fotograferen, maar in feite heb je in Lightroom alleen het kaartje voor het warmer of kouder maken van de witbalans nodig. Zoals eerder in dit verhaal gezegd: aan één eigen profiel heb je in 90% van de gevallen genoeg. De witbalans is andere koek. Ik experimenteer verder. Ik hoor graag hoe jouw manier van werken is…

Die zelfgebakken cameraprofielen kun je ook in Lightroom CC gebruiken. Dat gaat niet automatisch. Hoe je dat moet doen lees je HIER.

Wil je meer leren over het aanpassen van foto’s in Lightroom? Er is net een nieuw, bijgewerkt boek van Scott Kelby over Lightroom Classic verschenen: Het Adobe Photoshop Lightroom Classic CC-boek voor digitale fotografen. In deze herziene editie voor Lightroom Classic hanteert Scott dezelfde veelgeprezen stapsgewijze en duidelijke aanpak en vormgeving waarmee het leren van Lightroom leuk en gemakkelijk wordt.

Een gedachte over “Beter fotograferen met een Colorchecker Passport”

  1. De ColorChecker is een geweldig hulpmiddel om je eigen profiel mee te maken maar ook om je camera beter te beheersen. Ik stuur de opname regelmatig mee naar de afdrukcentrale. Daar vist een systeem die opname er hoogstwaarschijnlijk tussenuit en zorgt hoogstwaarschijnlijk voor betere afdrukken. De medewerkers van CeWe ontkennen dat maar 2 – in één enveloppe aanwezige – sets identieke foto’s met duidelijk zichtbare verschillen in de kleurweergave, doen mij anders vermoeden. Overigens heb ik ook nog de oude – en veel grotere – variant van de Macbeth-Kollmorgen uitvoering. In de tachtiger jaren van de vorige eeuw hét hulpmiddel voor professionele fotografen en lithografen.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.