Categorie archieven: Privacy

Big Tech herkennen: niet elk techbedrijf is hetzelfde

Toen we voor mijn boek over loskomen van Big Tech een politica vroegen om een voorwoord, kregen we geen antwoord. We vroegen hetzelfde aan een stichting die voor digitale vrijheid is. Ze leken enthousiast, maar krabbelden uiteindelijk terug; is dat Synology niet ook gewoon Big Tech? Het zette me weer aan het denken waar ik dan toch van af wilde komen. Wat is die Big Tech precies? Als ik op een Chromebook van HP werk, dan is het besturingssysteem van Google, Big Tech, maar de laptop van HP, is dat een Big Tech-apparaat? Hoe weet wat Big Tech is?

Wie Big Tech is? Kijk naar de inauguratie

In feite is het niet ingewikkeld om dat te bepalen. Je hoefde eigenlijk alleen maar te kijken welke CEO’s bij de inauguratie van Trump aanwezig waren. Musk natuurlijk, maar ook Jeff Bezos (Amazon), Mark Zuckerberg (Meta), Sundar Pichai (Google) en Tim Cook (Apple) waren aanwezig en hadden prominente plaatsen, o.a. in de kerk en op het podium. Sam Altman (OpenAI) en Dara Khosrowshahi (Uber) stonden op de officiële gastenlijst als aanwezige tech‑CEO’s. Het is niet ingewikkeld om te bepalen wie Big Tech is en wie dat niet is. Het probleem is: hoe kom je ervan af?

Lees verder Big Tech herkennen: niet elk techbedrijf is hetzelfde

Van Google naar Synology NAS: mijn reis naar digitale onafhankelijkheid

Nu mijn boek over het Loskomen van Big Tech bijna bij de uitgever ligt – alleen nog wat screendumps uitzoeken – realiseer ik me dat het een stevige reis is geweest door de techniek. Het opzetten van een Synology NAS is op zich niet echt ingewikkeld, maar wie verder wil dan de standaardoplossingen, komt al snel in Docker-terrein. En dat is een andere wereld.

De comfortzone van Synology

Het opzetten van een Synology NAS is op zich niet echt ingewikkeld. Synology schermt je met de apps af van ingewikkelde Linux-opdrachten. Als je je wilt houden aan wat Synology je biedt voor het afstappen van bijvoorbeeld Office 365 of Google Foto’s, dan kun je een heel eind komen. De oplossingen van Synology voor de cloud – Synology Drive en Office en Audio Station – voldeden eigenlijk prima. Gezichtsherkenning was niet zo goed als in Google Foto’s, maar niet slecht.

De verlokkingen van open source

Maar misschien waren er oplossingen van de open source-gemeenschap die nóg beter waren? Voor het boek wilde ik uitzoeken hoe Docker werkte. Ik had gelezen dat je met Docker andere, extra software kon draaien, en dat dat niet echt ingewikkeld was. Niet ingewikkeld? Misschien voor mij inmiddels niet meer, maar toen ik eraan begon, merkte ik dat mijn kennis tekortschoot.

Lees verder Van Google naar Synology NAS: mijn reis naar digitale onafhankelijkheid

Synology schrapt controversiële schijfbeperking na kritiek gebruikers

Synology heeft bakzeil gehaald wat betreft hun schijven-lock-in. Dit na onrust en ongetwijfeld vele, vele vragen en klachten van bestaande en potentiële klanten. Je bent niet meer verplicht om de harde schijven van Synology te gebruiken, maar kunt weer aan de slag met schijven van andere leveranciers. Kortom: Synology schrapt controversiële schijfbeperking na kritiek gebruikers!

In het kort:

  • Synology beëindigt lock-in voor harddisks vanaf DSM 7.3, waardoor gebruikers weer vrij schijven van merken als Western Digital en Seagate kunnen gebruiken
  • De beperking gold alleen voor 2025 Plus-modellen en zorgde voor kritiek vanwege hogere prijzen, beperkte beschikbaarheid en langere levertijden van Synology-schijven
  • De stap komt na massale weerstand van klanten die vrije keuze eisen en geen kunstmatige beperkingen willen in hun NAS-systemen

Waarom de schijfbeperking zo slecht viel

We meldden al eerder dat tot onvrede van vele Synology NAS-gebruikers, de Taiwanese fabrikant een lock-in voor z’n harde schijven had bedacht. Het idee was, dat vanaf de 2025 Plus-modellen alleen nog Synology-harddisks waren toegestaan. Dat viel om tal van redenen erg verkeerd bij de klanten van het merk.

Ten eerste zijn de Synology-schijven (die eigenlijk gewoon overgestickerde schijven van reguliere harddisk-fabrikanten zijn) lang niet overal (goed) verkrijgbaar. En áls ze er al zijn, duurt het leveren ervan vaak langer dan van gevestigde namen als Western Digital, Seagate enzovoort. Dat heeft natuurlijk veel met schaalgrootte te maken. Daarnaast waren de Synology-schijven duurder dan hun even grote soortgenoten. Dat samen zorgde voor flinke weerstand en ongetwijfeld mensen die afzagen van hun beoogde aankoop. Andere merken als Qnap hadden en hebben die vrij zinloze beperking immers niet.

Lees verder Synology schrapt controversiële schijfbeperking na kritiek gebruikers

Audio Station op de Synology NAS: je eigen muziekstreaming

Je wilt weg van Big Tech, en je wilt weg van alle kosten die je elke maand betaalt aan de diensten van Big Tech. Die kosten lopen op met abonnementen op Netflix, Disney Plus, Amazon Prime, je abonnement voor de clouddiensten van Apple, Microsoft of Google en Spotify. Voor een deel kun je die kosten terugbrengen met het opslaan van je data op je eigen Synology NAS en het streamen van films en muziek van diezelfde NAS. Synology heeft voor het streamen van je eigen muziekcollectie Audio Station. Ik schrijf over Audio Station in mijn boek dat begin volgend jaar gaat verschijnen: Loskomen van Big Tech, baas over je eigen data met een Synology NAS. Hier is een voorproefje uit het boek.

In dit artikel lees je:

  • Hoe je je eigen muziekcollectie streamt vanaf je Synology NAS met Audio Station en DS Audio
  • Waarom Audio Station een praktisch alternatief is voor het afspelen van je eigen mp3-collectie die Spotify niet kan verwerken
  • Wat de beperkingen zijn van certificaten bij Chromecast en hoe je die omzeilt

Streaming van muziek: van cd’s naar eigen NAS

Het streamen van muziek is bijna niet meer weg te denken. Wie koopt er nog weleens een album? Een tijdlang kocht ik nog de nieuwe albums van mijn favoriete bands, maar dat nam steeds meer af door mijn abonnement op Spotify. Naast Spotify heb ik nog een flinke mp3-collectie, samengesteld uit wat ik ooit via Napster en LimeWire naar binnen harkte en uit het ‘rippen’ van mijn eigen cd’s. Die muziek, zo’n 25.000 tracks, staat lokaal op mijn Mac. Ik probeerde ze via Spotify af te spelen op mijn speakers, maar tevergeefs: Spotify kan daar niet echt mee omgaan. Maar nu, dankzij de Synology NAS, Audio Station en de DS Audio-app, kan ik die muziek zelf streamen, uit en thuis, via de streaming-speakers, via mijn oortjes, overal waar ik maar wil.

Lees verder Audio Station op de Synology NAS: je eigen muziekstreaming

Zelf hosting met een eigen server: voor als een NAS niet genoeg is

Zelf hosting met een eigen server is de volgende stap voor mensen die meer controle willen dan een NAS kan bieden. Een zelf-gebouwde server geeft je complete vrijheid over software en configuratie, maar vereist wel meer technische kennis. Is dit iets voor jou? In de vorige artikelen bespraken we waarom je zou willen stoppen met Big Tech diensten en hoe een NAS een toegankelijke oplossing biedt voor zelf hosting. Voor veel mensen is dat voldoende. Maar er zijn ook situaties waarin je meer nodig hebt dan wat een kant-en-klare NAS kan bieden.

Samenvatting:

  • Wanneer een eigen server overwegen: Meer controle, performance en flexibiliteit dan een NAS kan bieden
  • Wat komt erbij kijken: Linux-kennis, Docker-beheer, netwerkconfiguratie en zelfstandig onderhoud
  • Voor wie geschikt: Mensen die controle belangrijker vinden dan gemak en bereid zijn te leren

Zelf hosting met een eigen server betekent volledige controle, maar ook volledige verantwoordelijkheid. Het is de keuze tussen gemak en flexibiliteit. Voordat je deze stap overweegt, is het belangrijk om eerlijk te zijn over je technische kennis en de tijd die je erin wilt steken.

Waarom zou je een server overwegen?

Het grootste verschil met een NAS is controle. Bij een zelf-gebouwde server bepaal jij welk besturingssysteem er draait, welke software je installeert, en hoe alles geconfigureerd wordt. Wil je de nieuwste versie van Nextcloud? Je installeert hem vandaag nog. Wil je experimenteren met obscure software? Geen probleem.

Je bent ook niet afhankelijk van één fabrikant. Synology kan beslissen dat bepaalde functies alleen nog werken met een abonnement, of dat je hun eigen harde schijven moet gebruiken. Bij een zelf-gebouwde server bepaal je zelf wat er gebeurt.

Lees verder Zelf hosting met een eigen server: voor als een NAS niet genoeg is

Zelf hosten: Amerikaanse tech-giganten de rug toekeren

We leven in het tijdperk van Big Tech, maar steeds meer mensen ontdekken de voordelen van zelf hosten. Google weet waar je bent geweest (Google Maps), wat je zoekt (Google Search), met wie je mailt (Gmail), welke foto’s je maakt (Google Photos) en wat je schrijft (Google Docs). Voor Microsoft geldt hetzelfde met hun Office 365 en OneDrive. Handig toch, al die applicaties en cloudopslag? Zeker! Maar wil je echt dat Amerikaanse bedrijven – onder Amerikaanse wetgeving – alles van je weten? Ik heb daar eerlijk gezegd genoeg van en ben op zoek naar een oplossing.

(Dit is deel 1 van een korte serie artikelen over zelf hosting; je los maken van Big Tech en het opzetten van je eigen cloud-mogelijkheden. Het 2de artikel vind je HIER. Ondertussen schreef ik er ook een boek over: Loskomen van Big Tech; je eigen cloud met een Synology NAS.)

Samenvatting

  • Waarom Big Tech problematisch is: Privacy, controle en afhankelijkheid van Amerikaanse wetgeving
  • Wat zelf hosten je biedt: Eigen cloud met Nextcloud, Immich en andere open-source alternatieven
  • Praktische overwegingen: Kosten, tijd, technische kennis en hoe je familie mee krijgt

Wat weet Google eigenlijk van je?

Google verzamelt niet alleen je foto’s, documenten en e-mails. Ze analyseren ook wat er in- en opstaat. Die leuke vakantiekiekjes? Google weet waar ik ben geweest, met wie ik op de foto sta (gezichtsherkenning) en wat ik aan het doen was. Mijn Google Docs? Die worden gescand op content. Mijn Gmail? Idem dito.

Lees verder Zelf hosten: Amerikaanse tech-giganten de rug toekeren

Wat is het dark web?

Naast het internet van de ‘bovenwereld’ is er ook nog een veel meer sinister deel, bekend als het dark web. Heel moeilijk is het niet om daar te komen. In mijn boek De Zwakste Schakel (en in deze blogpost) leg ik de gevaren én voordelen ervan uit. Wat is het dark web?

Misschien is dark web ook zo’n buzzword voor je. Ik licht het toe: het gedeelte van internet waar de meeste mensen zich bevinden hoort bij het zogeheten surface web. Er bestaan momenteel bijna tweemiljard websites op internet1 . Websites bestaan op hun beurt uit webpagina’s. Een website van een restaurant bestaat bijvoorbeeld uit een webpagina met een welkomstbericht, een webpagina met het menu, een webpagina met contactgegevens enzovoort. Sommige websites bestaan uit miljoenen webpagina’s. In augustus 2021 had de Engelstalige Wikipedia er meer dan 54 miljoen.

De webpagina’s die zijn geïndexeerd door grote zoekmachines zoals Google en Bing horen tot het surface web. Met andere woorden: alle webpagina’s die je via die zoekmachines kunt vinden horen daarbij. Google zegt anno 2022 ongeveer 130 biljoen webpagina’s te hebben geïndexeerd. In cijfers is dat 130.000.000.000.000 stuks. Dat aantal blijft alleen maar groeien. Het surface web beslaat echter maar ongeveer vier procent van het totale internet. De overige 96 procent is alles wat niet door die zoekmachines is geïndexeerd. Reken maar eens na hoeveel webpagina’s dat dan zijn. Dat gedeelte noemen we het deep web. Dat betekent dus niet dat deze webpagina’s allemaal illegaal zijn om te bezoeken, maar dat ze (nog) niet in de databases van zoekmachines staan. Je kunt dat soort websites gewoon opzoeken als je het adres hebt.

Lees verder Wat is het dark web?

Een wachtzin in plaats van wachtwoord voor betere online-veiligheid

Beveiligen van accounts vereist een stevig wachtwoord, tegenwoordig helemaal. In mijn boek De Zwakste Schakel (en in deze blogpost) leg ik uit hoe je gebruik kunt maken van een wachtzin in plaats van een wachtwoord voor betere online-veiligheid.

Wachtwoorden die zijn te kraken met een dictionary attack besparen een hacker veel tijd vergeleken met een normale brute force attack. Iedere seconde vinden er zo’n 579 wachtwoordaanvallen plaats . Dat zijn er ruim 18 miljard per jaar! Daarom is het hoog tijd dat je je wachtwoord maar vergeet. Ik heb mijn wachtwoord ‘Eminem1985’ ook al een tijd geleden vervangen en niet alleen omdat ik geen hiphop meer in m’n playlist heb staan.

wachtzin in plaats van wachtwoord
Lees verder Een wachtzin in plaats van wachtwoord voor betere online-veiligheid

Pas op met Facebook-fishing!

De grote massa blijft er steeds weer intrappen: o zo ‘lollige’ vragen als ‘wat was je eerste auto?’. Het levert vaak vele reacties op. Dom, dom, dom. Want het betreft hier vrijwel altijd een geval van Facebook-fishing.

De gemiddelde ‘hacker’ is allang niet meer die puisterige tiener die in de nachtelijke uren zweterig achter een beeldscherm zit. Geconcentreerd allerlei trucs uithalend om ergens een systeem binnen te komen. Nee, ‘hacken’ is big business anno 2021. Criminele bendes, overheden en andere schimmige groeperingen houden zich hier volop mee bezig. Het is inmiddels een nagenoeg volledig geautomatiseerd systeem dat accounts probeert te kraken en systemen binnen te dringen. Alleen high end-doelen worden nog door serieuze hackers afgehandeld. De rest is serieproductie. En jij helpt ongemerkt volop mee om dat allemaal mogelijk te maken! Lees verder Pas op met Facebook-fishing!

Klets met Signal, goed voor je privacy!

Whatsapp ligt onder vuur. Zoals je weet is Facebook de eigenaar van WhatsApp en het verdienmodel van Facebook dat ben jij. Facebook wilt meer geld verdienen met Whatsapp en past daarom de voorwaarden aan zodat ze de gegevens die je via WhatsApp aan Facebook verstrekt nog meer kunnen uitmelken. De gesprekken die je voert via WhatsApp zijn weliswaar versleuteld, maar Facebook weet met wie je praatte, waar je praatte, waar je je bevond en nog wat meer dingen. Het alternatief? Signal, goed voor je privacy!

Ronald Smit en ik, die samen het boek Veilig Online schreven, kletsen – via chat en telefoon – voornamelijk via Signal. Tot vorige week had ik verder nog één vriend van me als contact op Signal, de rest van mijn vrienden, familie en contacten zaten en zitten op WhatsApp. Mijn vrouw, kinderen, vrienden, de buurtkletsgroep enzovoort: allemaal niet weg te branden van WhatsApp. En dan nu – eindelijk – nu WhatsApp (Facebook) de voorwaarden aanpast, stapt men mondjesmaat over naar Signal. Lees verder Klets met Signal, goed voor je privacy!

iOS 13.7 geeft COVID meldingen

En ineens was daar wéér een nieuwe update voor iOS 13. iOS 13.7 geeft COVID meldingen (als jij dat wilt) zónder dat een app geïnstalleerd hoeft te worden.

Het zat eraan te komen natuurlijk. Apple en Google hebben de handen ineengeslagen betreffende COVID-besmettingswaarschuwingen. Daar waar eerst nog een app van derden nodig was is dat sinds nu niet meer noodzakelijk. Mits de lokale overheid deze ‘feature’ ondersteunt, wat in Nederland (nog) niet het geval is. Het net uitgerolde iOS 13.7 geeft zonder verdere app-installatie COVID-meldingen. Het roept veel vragen op. Ten eerste is het hele op Bluetooth gebaseerde systeem verschrikkelijk onnauwkeurig; elke geregistreerde(!) COVID-lijder binnen een straal van een meter of tien wordt opgepikt. Het is dus nooit duidelijk hoe ver de besmettingsbron van je verwijderd was. En het maakt nogal een groot verschil of dat 50 centimeter of vijf meter was. Ook de omgeving – buiten of binnen – is een wereld van verschil. Het is ook niet voor niets dat veel experts al eerder hun twijfel uitten over dit soort detectie-apps. Maar nu is het dus een standaard-onderdeel van mobiele besturingssystemen geworden. Lees verder iOS 13.7 geeft COVID meldingen

iOS 14 staat op springen

Nog even en dan is iOS 14 (en natuurlijk ook iPadOS 14) er. Je kunt je alvast opmaken voor een berg aan vernieuwingen, maar tegelijkertijd is er – gelukkig – ook veel hetzelfde gebleven.

Je kunt aan een besturingssysteem natuurlijk maar relatief weinig dingen veranderen. Of beter: relatief weinig dingen veranderen zonder de compatibiliteit van de software die erop moet draaien te breken. Voor mobiel gebruik geldt bovendien dat je te maken hebt met het relatief kleine scherm van een smartphone. Daar kun je allerlei flitsende bedieningsmethoden voor verzinnen, maar gewoon een pictogram waar je op drukt om een app te starten werkt nog altijd het beste in combinatie met mensenvingers. Een tablet biedt meer creatieve mogelijkheden. Het is ook precies daar waar iOS 14 en iPadOS 14 zich meer van elkaar gaan onderscheiden. Zo beschikt iPadOS 14 bijvoorbeeld over handschriftherkenning, terwijl dat in iOS ontbreekt. Lees verder iOS 14 staat op springen

Android app-machtigingen en privacy

Android staat niet echt als het meest privacy-vriendelijke (mobiele) OS bekend, noch de erop draaiende apps. Middels Android app-machtigingen tem je de boel nog een beetje.

Android is nooit bedacht om ultiem privacy-vriendelijk te zijn. Het is een mobiel besturingssysteem dat destijds in no-time uit de grond is gestampt, nadat Apple de zoekgigant had overrompeld met de allereerste iPhone. En omdat Google natuurlijk vooral leeft van dataverzameling, doet Android dat eveneens volop. Dat is simpelweg een feit en hoewel je een en ander tegenwoordig kunt temmen via de settings, blijft het in essentie een verzamelaar van  gebruikersgegevens- en data. Ook apps doen daar volgaarne aan mee. Appmakers wéten dat gebruikers bij de eerste start van zo’n app blindelings toestemming geven voor toegang tot alles. Als ze maar van het gezeur af zijn en zo snel mogelijk hun spelletje kunnen spelen of tooltje gebruiken. En dat betekent dat er nogal eens wat mis gaat alhier. Want waarom zou een aanbieder van een gratis spelletje zo graag toegang willen tot bijvoorbeeld jouw locatie- en contactgegevens…? Te ruim afgestelde Android app-machtigingen kunnen veel leed veroorzaken! Lees verder Android app-machtigingen en privacy

Andrew Dasselaar: ‘Wat ik raar vind is dat mensen geen twee-staps-verificatie toepassen…’

Interview met Andrew Dasselaar over (On)veilig onlineDe tijd dat internet een plek was van idealen en hoopvolle dromen voor een betere toekomst, is voorbij. Bedrijven verzamelen persoonlijke informatie over je en verkopen die door aan de hoogste bieder. Je ontvangt e-mails die je proberen wijs te maken dat er stiekem met een webcam compromitterende opnames van je zijn gemaakt. Je loopt kans op ransomware die alle informatie op je computer versleutelt zodat je er pas bij kunt nadat je honderden euro’s hebt betaald. Ben je dan helemaal niet veilig op internet? Om je te helpen deze gevaren het hoofd te bieden schreef Andrew Dasselaar het boek (On)veilig online. In dit boek lees je wat je kunt doen om jezelf te beschermen, hoe je anoniem blijft, en wat je rechten zijn. We spraken met hem – via het veilige Signal – over de gevaren die bedrijven en jou en ik bedreigen, over twee-staps-verificatie en over privacy en sextortion… Een interview met Andrew Dasselaar over (on)veilig online.

Andrew Dasselaar.

Voor wie heb je boek geschreven?
Andrew Dasselaar: ‘Het is een boek voor geïnteresseerde mensen die geen expert zijn. En of die nou in het bedrijfsleven werken of thuis met hun computer bezig zijn, of in het onderwijs zitten… Dat maakte me niet zo heel veel uit. Ik richt me op mensen die geïnteresseerd zijn in het onderwerp van beveiliging, maar die de bestaande teksten te specialistisch vinden. Dit boek komt voort uit de eerste versie van dit boek het Handboek digitale criminaliteit uit 2005 en dat was sterk gericht op het bedrijfsleven. Toen bleek dat ook het grote publiek het boek ging kopen. Dus bij deze editie heb ik me daar iets meer op gericht. Ik heb geprobeerd het modulair op te bouwen, in die zin dat je het in delen kunt lezen. Er zijn onderdelen waar een IT-manager mee te maken krijgt, maar ook onderdelen voor thuisgebruik. Er staan soms heel specialistische tips in, waar een leek nu net niet mee aan de slag moet gaan.’
Lees verder Andrew Dasselaar: ‘Wat ik raar vind is dat mensen geen twee-staps-verificatie toepassen…’

De CoronaMelder en de privacy

Die app die moet helpen bij het bestrijden van het coronavirus, de CoronaMelder is er. Alle mogelijke moeite is gedaan om de privacy van de gebruikers te waarborgen. Toch is de privacywaakhond, de Autoriteit Persoonsgegevens, nog niet tevreden. Waarom? Omdat het niet precies duidelijk is wat de onderliggende technologie van Apple en Google precies doen. Kunnen die nog wel wat met de persoonsgegevens? Zit het wel goed met de CoronaMelder en de privacy, of moeten we ons toch zorgen maken?

Appathon

In het net verschenen boek (On)veilige online van Andrew Dasselaar, wordt al geschreven over de corona-app. In april dit jaar werd tijdens de appathon een zevental apps bekeken, die moesten melden of je als gebruiker ergens bij iemand in de buurt was geweest die besmet was met het virus. De apps voldeden allemaal niet aan de verwachtingen. Een van de critici toen was Brenno de Winter, die in (On)Veilig online wordt geïnterviewd. Lees verder De CoronaMelder en de privacy

Stop autoplay met Firefox

Er zijn websites die zodra je ze bezoekt meteen lawaaiige muziek of zelfs video’s beginnen af te spelen. Stop autoplay met Firefox!

Dat automatisch afspelen van video en of geluid bij bezoeken van een website is een strontirritant fenomeen. Met name de CNET-sites zijn notoire boosdoeners wat dit betreft. Het gaat om veelal totaal overbodige video’s waarbij iemand het geschreven artikel nog eens fijntjes in beeld herkauwt. Niet alleen vreten dergelijke – soms ongemerkt – gestarte video’s data (onpraktisch dus voor onderweg), ze zijn ook ronduit irritant. Minstens even erg zijn de sites die schreeuwende muziek of zelfs reclame ten gehore brengen zodra je ze opent. Normaliter zijn dat eigenlijk redenen om een site direct weer te sluiten. Maar bij uitzondering is er soms wel degelijk interessante info op zo’n audiovisueel vervuilde pagina te vinden. Wil je niet meer verrast worden door deze ellende, dan biedt browser Firefox uitkomst. Je kunt hierin namelijk dat irritante gedrag blokkeren, ofwel: stop autoplay met Firefox. Lees verder Stop autoplay met Firefox

Windows 10 zoekcentrum als reclamebord?

Gaat het Windows 10 zoekcentrum als reclamebord fungeren? Vandaag viel het ineens op dat ‘t daar wel erg druk aan het worden is.

Microsoft blijft naar slinkse manieren zoeken om zaken geforceerd onder de aandacht van de gebruiker te brengen. Verscheen eerst al een ‘corona-blokje’ in het zoekcentrum van Windows 10, nu staat er inmiddels ook een downloadblok voor de nieuwe Edge browser in. Dat oogt allemaal nog relatief onschuldig, want ja: corona treft ons allemaal en informatie daarover is dus als een ‘sociaal gebaar’ te beschouwen. Edge is een eigen product van Microsoft, dus dat ze daar reclame – want dat is het natuurlijk gewoon – voor maken is ergens te begrijpen. Anderzijds: het maakt het toch al wat onoverzichtelijke nieuwe zoekcentrum nog rommeliger. En het is duidelijk dat Microsoft aan het experimenteren is met ‘t ‘injecteren’ van allerlei informatie op diverse veelgebruikte plekken in Windows. Denk aan het vergrendelingsscherm, of de Verkenner. Of inderdaad dat Windows 10 zoekcentrum. Deels zijn die ‘suggesties’ uit te schakelen, maar deels ook niet. Lees verder Windows 10 zoekcentrum als reclamebord?

Privacy-instellingen van iOS en iPadOS

Het advies anno 2020 is al een tijd: deel zo min mogelijk gegevens over jezelf. En dus is het tijd om eens in de privacy-instellingen van iOS en iPadOS te duiken.

In vergelijking met heel veel andere al dan niet mobiele besturingssystemen van commerciële herkomst, lekt iOS en het daarvan afgeleide iPadOS niet eens bijzonder veel data naar z’n makers. Anders is dat dan weer bij apps. Maar al te vaak zie je daarin opties die ‘statistische’ of ‘analytische’ gegevens terugseinen naar de app-ontwikkelaar. Soms zijn dat inderdaad heel onschuldige dingen als crashrapporten die de app uiteindelijk beter moeten maken. Maar heel vaak ook gegevens over het gebruik, soms zelfs locatiegegevens en meer. Goed opletten dus! En tijd voor een duik in de privacy-instellingen van iOS en iPadOS. Lees verder Privacy-instellingen van iOS en iPadOS

Spotify en privacy: check je settings

Spotify is zonder enige twijfel een alleraardigste manier om muziek te consumeren. Maar Spotify en privacy gaan niet vanzelfsprekend hand in hand.

Spotify was de eerste muziekstreamingdienst die ongelimiteerd luisteren naar muziek al in 2006 op de kaart zette. En al snel een revolutie in muziekland veroorzaakte. En dat was precies op tijd, want de hele muziekindustrie lag in die dagen zo ongeveer op z’n gat. Het doemscenario dat platenbonzen ons voorhielden was immers uit aan het komen. De verkoop van cd’s was ingestort en allerlei alternatieven om muziek in digitale vorm te verkopen mislukten jammerlijk. Ten eerste omdat muziekbestanden – vaak verkocht op cd-roms of zelfs geheugenkaartjes – veelal beveiligd was met drm. Ging de verkoper failliet of had deze er geen zin meer in, dan verdween de server met de sleutels ook al snel uit de lucht. Mocht je nog ergens zo’n digitaal drm-beveiligd setje muziek hebben liggen: probeer maar eens af te spelen. Grote kans dat dat niet meer lukt. Wat wél uitstekend werkte was illegale verspreiding van muziek. Er is een hele generatie opgegroeid die totaal niet maalde om te betalen voor muziek. Bittorrent en andere deeldiensten leverden miljoenen tracks en albums op. Met steeds sneller internet haalde je ze in korte tijd binnen. Lees verder Spotify en privacy: check je settings

Zoom onveilig, de app lekt

Zoom is in korte tijd een heel populaire app geworden bij onder meer thuiswerkers en scholieren. Alleen blijkt nu dat Zoom onveilig in gebruik is.

Zoom is een van de vele team-apps die er zijn. Je kunt er groepsmeetings mee organiseren, of desnoods een-op-een gesprekken mee voeren. De app wordt gebruikt tijdens bijvoorbeeld lesgeven op afstand, of door thuiswerkers om toch in contact te blijven met hun collega’s. Punt is alleen, dat Zoom onveilig in gebruik blijkt. Heel onveilig zelfs. Het begint al met ‘t fenomeen Zoom Bombing, waarbij wildvreemden zomaar ineens een teamgesprek (of een online les) binnendringen en obscene of rascistische taal uit gaan slaan. Dat dit mogelijk is, heeft te maken met een denkfout die de makers van de software helemaal in den beginne hebben gemaakt. Lees verder Zoom onveilig, de app lekt